Ni Rob Rienow
Hindi Pa Huli ang Lahat para Hikayatin ang Pananampalataya ng Iyong Anak na Nasa Hustong Gulang
Pagkatapos ng kolehiyo, ang anak nina Mike at Jean na si Melissa ay lumipat ng daan-daang milya ang layo. Hindi lamang siya umalis sa pisikal na aspeto, kundi "iniwan din niya ang kanilang tahanan" sa espirituwal na aspeto. Lumaki siya sa isang Kristiyanong tahanan at nagsisimba, ngunit dahil sa sunod-sunod na sakit, maling pagpili, at espirituwal na labanan, hindi na niya itinuring ang kanyang sarili na isang mananampalataya. Tulad ng maraming ibang magulang na nasa ganitong sitwasyon, sina Mike at Jean ay nalungkot at pinanghinaan ng loob.
Pinadalhan nila si Melissa ng liham. Simple lang ito. Gusto nilang malaman niya, sa pamamagitan ng sulat, kung gaano nila kamahal ang Diyos at kung gaano nila siya kamahal. Walang tugon — kahit isang magalang na pagkilala na dumating na ang liham. Gayunpaman, makalipas ang dalawang taon, kumilos ang Panginoon sa puso ni Melissa, hinila siya pabalik kay Kristo at sa isang mainit na relasyon sa kanyang mga magulang.
Nang sa kalaunan ay ibinahagi niya ang kanyang paglalakbay sa pamilya, sinabi niya sa kanila na ginamit ng Diyos ang liham na iyon upang simulan ang proseso ng pagbaling ng kanyang puso kay Hesus.
4 na Prinsipyo ng Bibliya para sa Paghihikayat sa Iyong mga Anak na Nasa Hustong Gulang
Kung mayroon kang anak na nasa hustong gulang na malayo sa Diyos, o nasa isang mahirap na relasyon sa iyo, hindi pa huli ang lahat para gamitin ka ng Panginoon upang espirituwal na hikayatin sila. Ang pagiging magulang ay isang panghabambuhay na misyon at marami sa mga Kasulatan tungkol sa pagiging magulang ay panghabambuhay na mga prinsipyo. Narito ang apat na prinsipyo sa Bibliya na magbibigay sa iyo ng pag-asa at isang praktikal na plano para sa pakikipag-ugnayan at pagtulong sa iyong mga anak na nasa hustong gulang na sumunod sa Panginoon.
Prinsipyo #1: Ialay ang Iyong Puso sa Panginoon
Makakaasa ba tayong maakay ang isang bata sa direksyong hindi natin tinatahak? Isaalang-alang ang Deuteronomio 6:5–7: “Ibigin mo ang Panginoon mong Diyos nang buong puso mo, at nang buong kaluluwa mo, at nang buong lakas mo. At ang mga salitang ito na aking iniuutos sa iyo ngayon ay sasaiyong puso; ituturo mo sa iyong mga anak nang buong sikap.”
May tendensiya ang mga magulang na dumiretso sa huling utos na iyon — ang panawagan na tulungan ang kanilang mga anak na sumunod sa Diyos. Ngunit pansinin ang pagkakasunod-sunod. Nagsisimula ang Diyos sa iyo. Bago Niya kausapin ang iyong pagiging magulang, tinatawag ka Niya na personal na mahalin Siya ng lahat ng iyong makakaya. Ang pagkakasunod-sunod na iyon ay hindi nagkataon lamang.
Ang isang paraan upang maialay natin ang ating puso sa Panginoon ay sa pamamagitan ng personal na pagsisisi. Lahat tayo ay nabigo sa iba't ibang paraan bilang mga magulang. Lahat tayo ay nakapagsabi ng mga bagay na hindi natin dapat sinabi at nakapag-iwan ng mga bagay na hindi natin dapat sinabi. Nagpakita tayo ng hindi pagkakapare-pareho. Nagambala tayo. Ang magandang balita ay ang krus ang sumasaklaw sa lahat ng ito — ngunit kailangan natin itong dalhin doon. Ang pagdadala ng ating mga pagkabigo sa pagiging magulang sa Panginoon sa pamamagitan ng pagsisisi ay hindi tungkol sa pagluluksa sa mga nakaraang pagkakamali. Ito ay tungkol sa pagtanggap ng kapatawaran at kalayaan na binili ni Kristo para sa atin. Ang ating mga anak na nasa hustong gulang ay gumagawa ng sarili nilang mga pagpili. Hindi tayo mananagot sa kanilang mga desisyon. Ngunit magiging hindi rin tapat ang magpanggap na ang paraan ng ating pamumuhay ay hindi nakaapekto sa kanila.
Isa pang prinsipyo ng pagkilos dito ay ang nakapokus na panalangin. Madaling gugulin ang lahat ng ating enerhiya sa panalangin sa mga alalahaning pang-ibabaw — ang nahihirapang pagsasama ng ating anak na lalaki, ang stress ng ating anak na babae sa trabaho. Mahalaga ang mga bagay na iyon at sulit ipagdasal. Ngunit kapag ang ating anak ay malayo sa Diyos, iyon ang agarang pangangailangan. Manalangin na habulin ng Banal na Espiritu ang kanilang puso at akayin sila sa isang buhay na relasyon kay Hesus.
Prinsipyo #2: Ibaling ang Iyong Puso sa Iyong Anak
Ang pangalawang prinsipyo ay nagmula sa Malakias 4:5–6: “Susugohin ko sa inyo si Elias na propeta bago dumating ang dakila at kakila-kilabot na araw ng Panginoon. At kaniyang papagbabaliking-loob ang mga puso ng mga ama sa kanilang mga anak, at ang mga puso ng kanilang mga anak sa kanilang mga magulang…”
Binanggit ng Diyos ang isang araw kung kailan Siya gagawa sa mga puso ng mga magulang at mga anak, at ibabaling sila sa isa't isa. Ano ang ibig sabihin ng "baling" ang iyong puso sa iyong anak? Nangangahulugan ito na binigyan ka ng Diyos ng pagnanais na makita ang iyong anak na lalaki o babae na nabubuhay para sa Kanya. Ang iyong pinakamalaking hangarin ay ang makasama sila sa Langit nang walang hanggan.
May isang kritikal na balakid na may kaugnayan sa prinsipyong ito na kailangan nating bigyang-pansin. Posibleng magkaroon ng mapait na espiritu sa ating sariling mga anak. Maaaring ang iyong anak na lalaki o babae ay may mga sinabi o ginawa na labis na nakasakit sa iyo. Nakausap ko na ang mga magulang na may tunay na mga pilat mula sa mga komprontasyong iyon. Magsimula sa pamamagitan ng pagdadala ng mga sugat na iyon sa Panginoon sa panalangin. Piliin na magpatawad — hindi dahil ang kanilang ginawa ay katanggap-tanggap, kundi dahil, gaya ng ipinapaalala sa atin ni Pablo sa Colosas 3:13, pinatawad ka na ng Panginoon. Pagkatapos ay hilingin sa Diyos na alisin ang galit at palitan ito ng habag ni Kristo para sa iyong anak.
Prinsipyo #3: Ilapit ang Puso ng Iyong Anak sa Puso Mo
Ang pinakamaikling distansya sa pagitan ng puso ng iyong anak na nasa hustong gulang na at ni Kristo ay ang iyong relasyon sa kanila. Nilikha ng Diyos ang pamilya at itinalaga ang mga magulang bilang pangunahing espirituwal na impluwensya sa buhay ng kanilang mga anak. Maaaring iba ang hitsura ng iyong impluwensya ngayong malaki na ang iyong anak na lalaki o babae, ngunit hindi pa ito nagtatapos.
Sa Kawikaan 23:26, sumulat si Solomon sa kaniyang anak: “Anak ko, ibigay mo sa akin ang iyong puso.” Hindi siya humihingi ng pagsunod o pagganap. Humihingi siya ng isang relasyong konektado sa puso.
Si Steve ay 22 taong gulang. Matigas ang puso niya sa Diyos at sa kanyang mga magulang. Sa isang pulong namin, nabanggit niya na kamakailan ay inimbitahan siya ng kanyang ama na mag-almusal “para mag-usap.” Tiningnan ako ni Steve nang may pagod na bahagyang ngiti at sinabing, “Kapag sinabi ng tatay ko na gusto niya akong makausap, ibig sabihin nito ay sinesermonan niya ako nang isang oras tungkol sa lahat ng problema sa buhay ko.” Kaya nagplano si Steve na pumunta — bilang paggalang — ngunit sarado na ang kanyang puso bago pa siya pumasok sa pinto.
Minsan kailangan nating bawasan ang pagsasalita, at mas maraming pakikinig.
Gusto mo ba ng mas maka-Diyos na impluwensya sa buhay ng iyong anak na nasa hustong gulang na? Unahin ang pagbuo ng isang magalang at pang-adultong relasyon. Kung tratuhin natin ang ating mga anak na nasa hustong gulang na parang mga bata o hindi natin gagawin ang lahat para makinig at unawain ang kanilang mga pananaw, magtatakda sila ng mga hangganan sa atin at tatanggihan ang ating mga pagsisikap na pangalagaan sila.
Prinsipyo #4: Ituro ang Puso ng Iyong Anak kay Kristo
Habang pinapanumbalik at pinapalalim ng Diyos ang inyong relasyon, humanap ng mga pagkakataon para magkaroon ng tapat at espirituwal na mga pag-uusap… at huwag kailanman ikahiya ang Ebanghelyo. Mga Taga-Roma 1:16, “Hindi ko ikinahihiya ang ebanghelyo, sapagkat ito ang kapangyarihan ng Diyos para sa kaligtasan ng bawat sumasampalataya.” Habang tapat nating ibinabahagi ang Ebanghelyo sa ating pamilya, ang Banal na Espiritu ang gumagawa ng gawain.
Hilingin sa Panginoon na puspusin ang iyong puso ng habag para sa iyong anak na lalaki o babae. Sinasabi sa atin ng Mateo 9:36 na nang makita ni Hesus ang mga tao, “nahabag siya sa kanila, sapagkat sila'y naliligalig at walang magawa, na parang mga tupang walang pastol.”
Manalangin sa Panginoon na bigyan ka ng lakas ng loob. Gugustuhin ng Kaaway na makipag-usap ka sa iyong mga anak na nasa hustong gulang na tungkol sa mga trabaho, apo, mga plano sa katapusan ng linggo, at mga isport — kahit ano maliban sa isang bagay na pinakamahalaga — nang walang hanggan. Manalangin bago mo sagutin ang telepono. Manalangin bago sila pumasok sa pinto.
Paano Kung Lumayo sa Diyos ang Anak Ko na Nasa Hustong Gulang?
Hindi Pa Huli ang Lahat
Ang apat na prinsipyong ito ay hindi mga mabilisang solusyon o isang uri ng awtomatikong pormula. Ang mga ito ay mga bagay lamang na tinatawag ng Diyos ang mga magulang na gawin tungo sa ating misyon na tulungan ang ating mga anak na mahalin at sundin Siya.
Hindi ka pababayaan ng Diyos habang may panalangin mong sinisikap na ibahagi ang Kanyang pag-ibig at ang Kanyang Salita sa iyong mga anak. Ipinagkatiwala Niya ang iyong anak na lalaki o babae sa iyong pangangalaga, at ang pagtawag na iyon ay walang petsa ng pagtatapos. Siya ang Ama sa Lucas 15 na nakakita sa kanyang anak na pauwi "habang siya ay malayo pa" — at tumakbo upang salubungin siya.
Ang Diyos ding iyon ang gumagawa sa iyong alibughang anak ngayon, kahit na hindi mo ito nakikita. Ito ang kalagitnaan ng kwento, hindi ang katapusan. Patuloy na manalangin. Patuloy na magsikap. Patuloy na ituro sila kay Hesus.